Resultaat!
Door: anjadenhollanderversteeg
Blijf op de hoogte en volg Anja
21 Juli 2012 | Nederland, Werkendam
Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat ik een verslagje geschreven heb. Maar soms heeft het ook wat tijd nodig om resultaten te boeken. Die overigens niet aan mij te danken zijn hoor, ik ben maar "brenger van het nieuws"
Een van de oudere meisjes in het St. Michael hostel in New Delhi heeft d.m.v. een gift de kans gekregen om op het hostel te blijven. Normaal gesproken moeten de meisjes als ze 14 jaar worden naar een ander hostel, mede omdat de scholing daar verder gaat. Maar Sophie wilde heel graag blijven, het was vertrouwd en haar thuis. Nu wordt ze opgeleid tot naaister, krijgt les in marketing en wat boekhouding. Ze heeft een eigen kamer en nieuwe machines tot haar beschikking gekregen.
Ze heeft inmiddels de school uniformen voor alle meisjes in het hostel gemaakt! En haar dromen voor de toekomst gaan natuurlijk wel verder dan dat. Maar geduld en ervaring opdoen is heel belangrijk.
Meisjes die eerst niet konden lachen door hun vreselijke verleden , krijgen voorzichtig weer een glimlach op hun mond. En kinderoogjes beginnen weer te stralen. Je kunt begrijpen dat opgevangen worden in een liefdevol huis waar je alles krijgt wat je nodig hebt, je verleden en trauma's niet in 1x voor je oplossen. Maar naar verloop van tijd gaat het veilig voelen en dat is heel belangrijk! Ik hoop echt dat deze meisjes kunnen opgroeien tot gelukkige jonge dames die misschien wel littekens van hun verleden overhouden, maar hopelijk geen "open wonden". Want onderschat de pijn van een trauma niet, dat draag je je hele leven bij je hoe sterk je ook bent. Maar mensen die geduld met je hebben, en begrip voor je tonen zijn dan heel belangrijk.
En je kunt het leed van de hele wereld niet op je schouders nemen, maar als iedreen nu eens 1 mens helpt.....dan zijn we er eigenlijk al he! En moet je die smoeltjes van die meisjes op de foto hieronder nu eens zien! Deze meisjes zijn nieuw in het hostel . Ze wonen er sinds maart 2012. Kun je je voorstellen dat het meisje ( uiterst rechts op de foto) al door haar moeder op pad werd gestuurd om bij mensen in de huidhouding te werken. Zo'n klein meisje. Gelukkig bleef het voor haar bij poetsen, want deze kleine moppies worden ook met hetzelfde gemak als prostituee ingezet zodat het gezin kan eten. brrrrrrrrrr. Wat wanhopig moet je dan zijn als moeder ( als ze er uberhaupt iets over te zeggen heeft)
Je raad het al deze schatjes wachten ook nog op een sponsor, zodat ze in het hostel mogen en kunnen blijven wonen. Wil je en kun je helpen? klik dan op deze link. http://www.stichtinghvc.nl/disha.html
( klik dan bij project op het formulier dan wel op Disha)
Iedreen een zonnige en fijne vakantie toegewenst. Geniet zoveel mogelijk van elkaar en sta stil bij de kleine dingen!
Tot de volgende keer.......Anja
Een van de oudere meisjes in het St. Michael hostel in New Delhi heeft d.m.v. een gift de kans gekregen om op het hostel te blijven. Normaal gesproken moeten de meisjes als ze 14 jaar worden naar een ander hostel, mede omdat de scholing daar verder gaat. Maar Sophie wilde heel graag blijven, het was vertrouwd en haar thuis. Nu wordt ze opgeleid tot naaister, krijgt les in marketing en wat boekhouding. Ze heeft een eigen kamer en nieuwe machines tot haar beschikking gekregen.
Ze heeft inmiddels de school uniformen voor alle meisjes in het hostel gemaakt! En haar dromen voor de toekomst gaan natuurlijk wel verder dan dat. Maar geduld en ervaring opdoen is heel belangrijk.
Meisjes die eerst niet konden lachen door hun vreselijke verleden , krijgen voorzichtig weer een glimlach op hun mond. En kinderoogjes beginnen weer te stralen. Je kunt begrijpen dat opgevangen worden in een liefdevol huis waar je alles krijgt wat je nodig hebt, je verleden en trauma's niet in 1x voor je oplossen. Maar naar verloop van tijd gaat het veilig voelen en dat is heel belangrijk! Ik hoop echt dat deze meisjes kunnen opgroeien tot gelukkige jonge dames die misschien wel littekens van hun verleden overhouden, maar hopelijk geen "open wonden". Want onderschat de pijn van een trauma niet, dat draag je je hele leven bij je hoe sterk je ook bent. Maar mensen die geduld met je hebben, en begrip voor je tonen zijn dan heel belangrijk.
En je kunt het leed van de hele wereld niet op je schouders nemen, maar als iedreen nu eens 1 mens helpt.....dan zijn we er eigenlijk al he! En moet je die smoeltjes van die meisjes op de foto hieronder nu eens zien! Deze meisjes zijn nieuw in het hostel . Ze wonen er sinds maart 2012. Kun je je voorstellen dat het meisje ( uiterst rechts op de foto) al door haar moeder op pad werd gestuurd om bij mensen in de huidhouding te werken. Zo'n klein meisje. Gelukkig bleef het voor haar bij poetsen, want deze kleine moppies worden ook met hetzelfde gemak als prostituee ingezet zodat het gezin kan eten. brrrrrrrrrr. Wat wanhopig moet je dan zijn als moeder ( als ze er uberhaupt iets over te zeggen heeft)
Je raad het al deze schatjes wachten ook nog op een sponsor, zodat ze in het hostel mogen en kunnen blijven wonen. Wil je en kun je helpen? klik dan op deze link. http://www.stichtinghvc.nl/disha.html
( klik dan bij project op het formulier dan wel op Disha)
Iedreen een zonnige en fijne vakantie toegewenst. Geniet zoveel mogelijk van elkaar en sta stil bij de kleine dingen!
Tot de volgende keer.......Anja
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
